สวัสดีคร้าบ หายไปซะนานเลย อย่างที่หลายๆคนทราบ คือผมย้ายที่ทำงานแล้ว ที่ทำงานใหม่ก็เวิร์คดีพอสมควร เพื่อนๆต้อนรับกันอย่างร้อนลุ่ม งานใหม่ก็หนักดีพอสมควรนะ แต่ยังดีที่ไม่ได้หนักทุกวัน จะยืนว่างซะเป็นส่วนใหญ่ ทีนี้เนี่ยตั้งแต่ทำงานใหม่ๆ จะสังเกตคนๆนึงซึ่งมีลักษณะเหมือนรักครั้งเก่าของผมมากก ซึ่งผมก็สนใจเค้าในระดับนึงนะแต่ก็ไม่มากอะไร แต่มาวันนึง..โอ้ พระเจ้าเล่นตลกดันชื่อเดียวกันซะได้ ทีนี่เข็มนี่เบนเลย อยากรู้จักมากกว่านี้นะ แต่ไม่รู้จะทำไงเหมือนกัน เคยมีโอกาสได้นั่งกินข้าวร่วมโต๊ะ แต่ก็ปฏิเสธไป โง่ชิบ แต่วันนี้ได้โอกาสเจอกันที่ป้ายรถเมล์ ก็รวบรวมความกล้าทักไป เลยได้รู้แล้วว่าบ้านอยู่ที่ไหน อยู่กะใคร อิอิ ถือว่าได้คุยแล้ว...

จบดีกว่าขี้เกียจพิมพ์

ปล.คิดถึงทุกคนนะ มีทติ้งมาเจอกันให้ได้ล่ะ

ขอใช้บทเพลงนี้แทนทุกอย่างที่เกิดขึ้นละกันนะ

สวัสดีครับ ก็กลับมาพบกันอีกแล้วนะ อิอิ วันนี้มีเรื่องไม่ซีเรียสมาฝากกัน ตอนนี้อย่างที่หลายๆคนรู้ว่าทางเดินชีวิตของผมพลิกผันเป็นอย่างมาก ผมเรียนคณะวิทยาศาสตร์มา8ปีเต็มๆแต่ไม่จบ ซึ่งความจริงผมควรจะเรียนจบและก็ได้ทำงานดีๆไปแล้ว ถ้าตอนนั้นไม่ขี้เกียจซะก่อน ตอนนี้เลยต้องมารับชะตากรรม ต้องมาทนทำงานที่ตัวเองไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องทำงานแบบนี้ ซึ่งก็ไม่ได้หมายความว่างานที่7-11จะไม่ดีนะ งานสุจริตน่ะดีทุกอย่างแหละ แต่เงินเดือนน้อยไปนิดนึง

ที่นี้ผมมานั่งคิดว่าถ้าเกิดทนทำงานไปเรื่อยๆก็อาจมีสิทธิ์ได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นไปเรื่อยๆ แต่กี่ปีไม่รู้นะ แต่ใจนึงผมก็อยากกลับไปเรียนต่อ เพราะผมเองก็อยากเรียนจบได้ปริญญากับเค้าบ้างเหมือนกัน อีกใจก็อยากเก็บเงินเปิดร้านน้ำสตอเบอรี่ปั่นด้วย เพราะยังไงลำพังเงินเดือนของ7-11ตอนนี้อาจไม่พอยาไส้ -*- ตอนนี้เลยไม่รู้จะเลือกทางไหนดี ถึงแม้ว่าจะยังไม่ถึงเวลาที่จะเลือกก็ตาม ตอนนี้มีเวลาคิดอีก1ปีเห็นจะได้ เพราะตั้งใจจะลงรามปีหน้า แต่ใน1ปีนี้อาจจะมีทางเลือกอื่นออกมาก็ได้เนอะ ไม่อยากคิดเลย จบดีก่า 5555