2008/Apr/06

คำๆนี้น้องๆวัยเรียนคงยังไม่เคยได้ยินใช่มะ แต่คนวัยทำงานที่พกบัตรเครดิตคงได้เคยรับโทรศัพท์จากคนอาชีพลักษณะนี้บ้างไม่มากก็น้อย มันเป็นอาชีพงานขายทางโทรศัพท์ ส่วนใหญ่จะเป็นประกัน แพ็กเกจห้องพักโรงแรมบ้าง ฟิตเนสบ้าง แต่ของผมคือประกันครับ อาชีพของผมนี้จะว่าไปมันก็(อาจ)สร้างความรำคาญให้กับผู้คนอยู่มากอยู่ แต่ถ้าลองได้สัมผัสลึกลงไป อาชีพนี้เราสร้างสรรค์แต่สิ่งดีๆเพื่อสังคมเพราะคงมีไม่กี่คนที่คิดอยากทำประกันหรอก(จริงมะ) เพราะมันเสียตัง แต่ใครจะคิดว่าสิ่งเล็กๆเหล่านี้ ทำให้กลุ่มคนบางกลุ่มที่ไม่เคยคิดจะทำประกันได้มีการเบิกเคลม ไม่ว่าจะค่ารักษาพยาบาลบ้าง เงินชดเชยบ้าง หรือแม้กระทั่งทุนประกัน นั่นแหละครับคือความสุขของอาชีพขายประกันทางโทรศัพท์ของผม

หน้าที่ประจำวันก็คือโทรๆบ่นๆให้ลูกค้าฟัง โดนด่าบ้าง โดนชมบ้าง (แต่ส่วนใหญ่จะโดนชม อิอิ) ขายได้บ้างไม่ได้บ้าง นัดลูกค้าแล้วเค้าไม่รับสายบ้าง เยอะแยะของความเครียดในแต่ละวัน แต่เราควรจะต้องผ่านมันไปให้ได้บรรยากาศในการทำงานมีส่วนเป็นอย่างมากในการทำงาน เพราะถ้าเพื่อนร่วมงานดี อะไรๆก็ดีไปหมด แต่ผมนี่คงโชคดีมั้ง เพราะที่ทำงานรักใคร่กันดี แข่งขันยอดขายกันบ้างเพื่อชีวิต แต่โดยรวมก็ไม่เครียดนะ แต่ก็มีกระดาน top 10 อยู่ ทีนี้ล่ะใครมีชื่อก็ต้องรักษาระดับไว้ให้ได้นะเพื่อหน้าตา(อิอิ) เดือนที่แล้วผมซิวที่1ได้แต่เดือนนี้หล่นไปที่6ละ ต้องสปีดแล้วเพราะเหลือเวลาอีกแค่11วันเอง

บางครั้งจะเบื่อๆงานเพราะคุยแต่โทรศัพท์(ส่วนใหญ่มักจะเป็นช่วงเช้า) แต่พอบ่ายๆหน่อยก็หายเบื่อแล้ว ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ก็ดีนะเงินดี งานสบายเพราะนั่งอย่างเดียว ได้หยุดเสาร์-อาทิตย์อีก

ใครที่อยากทำงานแบบนี้ก็หาทำซะนะ อิอิ เพราะสบายดีจริงๆ

ลาโลดขี้เกียจพิมพ์ละ

ปล.คิดถึงเพื่อนๆที่ขาดการติดต่อทุกคนนะ บะบาย

2007/Sep/15

วันนี้นะคร้าบเป็นวันที่ข้าพเจ้าตื่นเต้นมากๆวันหนึ่งในชีวิตเลยทีเดียว เพราะอะไรนะเหรอ...ก็เพราะวันนี้เป็นวันแรกที่ผมชวนแฟนไปเที่ยว แต่ไม่รู้จะไปไหนดีก็เลยไปเดินห้าง เดินไปเดินมาไม่รู้จะทำอะไรก็เลยดูหนัง เรื่อง เพื่อน กูรักมึงว่ะ สนุกดีเหมือนกันนะ เพราะไม่ได้ตั้งใจที่จะไปดูเลย ก็เป็นธรรมดาดูหนังไปก็จับมือกันไป เพราะส่วนหนึ่งมันหนาวด้วยแหละ เสียน้ำตาให้หนังเรื่องนี้ด้วยนะแต่ก็แค่คลอๆ จบออกมาแล้วก็ไปนั่งคุยกันที่ลานจอดรถ แบบว่าครั้งแรกไม่รู้จะไปทำไรต่อดี แต่ก็มีความสุขนะกะครั้งแรกที่ออกเดท แล้วจากนั้นก็ไปส่งเขาขึ้นรถแล้วกระผมก็กลับมาบ้านด้วยความง่วง (แวะกินผัดไททองคำด้วยนะ บ้าอะไรไม่รู้โคตรแพงเลย เข้าไปในร้านแล้วเห็นราคาแต่ก็ต้องจำใจต้องกิน )

จบ อิอิ

2007/Aug/28

ผมมีเพื่อนอยู่คนนึง เค้าเป็นผู้หญิงครับ เค้าคนนี้ไม่เคยที่จะมาสนใจในตัวผมสักเท่าไรนัก ไม่เคยจู้จี้จุกจิก ไม่เคยพูดกระทบกระทั่งอะไรในตัวผมเลย...

แต่...เค้าเป็นคนแรกที่เวลาผมมีปัญหา เค้าจะยื่นมือเข้ามาช่วยทันที โดยไม่มีคำว่าปฏิเสธ ถ้าทำได้ เค้าก็จะทำ เวลามีปัญหาอะไร เค้าก็มักจะพูดว่า " เอ้า มีอะไรจะเล่าก็เล่ามา" โดยน้ำเสียงที่ได้ยินนั้นจะคุ้นหูทุกครั้ง เป็นน้ำเสียงที่เต็มใจฟังเรื่องของเรา โดยที่ไม่มีคำว่า "รำคาญ"มาเกี่ยวข้องเลย..

ทุกครั้งที่ผมไปปรับทุกข์ในเรื่องเดิมๆ เหตุการณ์เดิมๆ ก็จะได้ยินแต่คำว่า " อีกแล้ว "โดยแฝงมากับเสียงหัวเราะของเค้า จากนั้นก็จะปลอบใจและให้กำลังใจผม ให้ลองใหม่ สู้ใหม่ พยายามใหม่ เพราะสักวันคงจะสำเร็จเอง

เค้าไม่เคยมาก้าวก่ายในความรู้สึกของผมนะ จะคบใครคุยกะใครก็ตัดสินใจเอาเอง มีปัญหาอะไรก็ค่อยมาระบายกันอีกไม่ว่ากันอยู่แล้ว หลายครั้งผมก็ผิดสัญญากะเค้า แต่เค้าก็บอกว่า"แกนี่ล่ะนะ ฉันละปวดหัวจริงๆ" แต่ก็บอกกับผมว่า เอาเถอะ เริ่มใหม่ก็แล้วกัน

บางทีคนอื่นอาจคิดว่าผมเอาปัญหาไประบายใส่เค้า แต่เค้ากลับไม่คิดแบบนั้น เค้าคิดเพียงแต่ว่า จะทำอย่างไรที่จะช่วยผมได้ และก็ไม่เคยคิดว่าปัญหาของผมจะไปรบกวนเค้า หลายครั้งเค้าเครียดไปกะปัญหาของผมซะด้วยซ้ำ แต่ผมก็เกรงใจเค้านะ บางครั้งเลยไม่อยากเอาเรื่องเดิมๆไปคุยกะเค้าอีก เพราะว่าเค้าก็รับฟังเรามาเยอะแล้ว

ผมรู้จักเค้ามา11ปีแล้วครับ ตลอด11ปี เรามีทะเลาะกัน1ครั้งใหญ่ๆ โดยเค้าถึงกะจะเลิกคุยกะผมเลยทีเดียว แต่ตอนพ่อผมเสีย เค้าก็เดินกลับมาหาผม เพื่อที่จะคอยเกื้อกูลในเกือบจะทุกเรื่องโดยไม่มีพาดพิงถึงปัญหาที่ค้างคาใจแม้สักครั้ง จนกระทั่งทุกวันนี้ผมก็ลืมไปแล้วว่าเราทะเลาะกันเรื่องอะไรเค้าสังคมเยอะเพราะเรียนสูงจบ ป.โทแล้วนะ แต่กับผมแล้วเค้าก็ยังเป็น "อีควาย"ของผมอยู่เหมือนเดิม (เรียกแบบนี้ยังยิ้มร่าอยู่เลยนะ)

เค้ามีสมญานามหลายชื่อมาก ไม่ว่าจะเป็น อีควาย นังหมู เจ๊อึ่ง(อ่าง) สุภาพหน่อยก็ คุณควาย คุณหญิงควาย คุณหญิงหมู ฯลฯ แล้วแต่ผมจะคิดชื่อไหนออกก่อน แต่ความจริงแล้ว เค้าชื่อแหม่มครับบางครั้งเค้าก็ถามนะว่า "นี่แก ฉันอ้วนมากรึไง "คำตอบคือ ใช่ แต่เมือ11ปีก่อนนะ ตอนนี้ผอมละ อิอิ

สุดท้ายนี้อยากจะบอกเค้าว่า ดีใจนะที่ได้รู้จักกับเธอ ผู้ซึ่งรับฟังผมทุกเรื่องโดยไม่เคยบ่นไม่เคยด่า ไม่เคยบอกว่าไม่ต้องมาคุยเรื่องนี้กันอีกแล้วนะ ทุกเรื่องเดิมๆของผม เป็นเรื่องใหม่ๆสำหรับเค้าเสมอ คำว่าขอบคุณก็คงจะน้อยไปนะ สำหรับเพื่อนคนนี้ แต่ก็จะบอกว่า เราจะเป็นเพื่อนที่ดีของแหม่มตลอดไปก็แล้วกันนะ